artistasdelatierra.com
☰
MARIA DOLORES LEAL

Artista

MARIA DOLORES LEAL

Villalba"" · España

← Volver al blog

Blog

Pobre vagamundo

15 de enero de 20090 comentarios664 lecturas

Recorrendo vilas e aldeas
vin o que ninguen viu.
Andiven polos camiños
chorando a pena do 
desarraigado.
Durmindo nas cunetas
morto de frío nas noites
de xeada desta Galicia
fría e escura.

Mendiguei un cachiño de 
negro pan, traballei nas 
leiras dos señores do
lugar, por unhas moediñas
dadas sin caridad.
Adoecin de febre, de sede
de fame, de soledad, nunca
tiven agarimo de ninguen.

Así paosu a miña vida
vagando de vila en vila
ollando a mezquidade
soterrada na alma dos
desfavorecidos, ata que
morrin de vello, de cansado,
con esa tristura tan fonda
que sólo coñecen os meus
compañeiros de aventuras,
os camiños.

Galicia, novembro do 2008

Escrito en honor os vagamundos, personaxes que me fascinaban de nena e seguen a fascinarme de adulta.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Recorriendo villas y aldeas
vi lo que nadie vió.
Anduve por los caminos
llorando la pena del
desarraigado.
Durmiendo en las cunetas
muerto de frío en las noches
de helada de esta Galicia
fría y oscura.

Mendigué un trocito de negro
pan, trabajé en las fincas de 
los señores del lugar por una
monedas dadas sin caridad.
Sufrí de fiebre, de sed, de hambre,
de soledad, nunca tuve cariño de
nadie.

Así pasó  mi vida, vagando
de villa en villa, comprobando
día a día la mezquindad enterrada
en el alma de los desfavorecidos,
hasta que morí de viejo, de cansado,
con esa tristeza tan honda que sólo
conocen mis compañeros de aventuras,
los caminos.

Galicia, noviembre del 2008

Escrito en honor de los vagamundos, personajes que me fascinaban de niña y que siguen fascinandome de adulta.

Conversación

Comentarios

Todavía no hay comentarios.